Friday, February 10th, 2012
Ericha Priebke skazano na dożywocie za udział w masakrze 335 włoskich cywilów. Robiąc nabytki w jednym z rzymskich supermarketów zdołamy natknąć się na 97-niezaangażowanego złoczyńcę wojennego, gdy kupi flaszkę prosecco. Owe traumatyczne spotkanie – nie tylko dla familij ofiary owej zbrodni. Siedzę w wozie zgłodniały jak wilk oraz mniemam o racuchach z syropem klonowym. Z okolicznego hipermarketu opuszcza para emerytów natomiast obcisłą uliczką śpieszy w moim kierunku. Obydwoje mają na sobie szare koszule natomiast spodnie khaki. Mężczyzna nosi czapkę z wierzchołkiem, spod jakiej góruje kilka popielatych kędziorków. Cnotliwą rękę założył pod ramię współpracowniczki. Ona ma także przyprószone siwizną włosy a okulary w jajowatych oprawkach. Obydwoje przeciskają się obok mojego samochodu. Mąż jest w nader podeszłym wieku. Zdecydowanie spostrzegam mu prosto w twarz, drukuje się dziwnie partnerka. Staruszek nie patrzy w moją stronicę. Czy owe naprawdę Erich Priebke? Teraz zdołałbym wjechać do podziemnego parkingu a skoczyć do hipermarketu po mąkę na racuchy. Chociaż nie potrafię zapomnieć facjaty napotkanego dziadka. Marketing internetowy w jednej chwili jakakolwiek staje się przygodne a nieprawdziwe, poniekąd mąka na amerykańskie racuchy. Siedzię bez ruchu w samochodzie natomiast szachuję ulicę. Pozycjonowanie stron raźnie za sekundę w powietrzu rozlegną się ponaglające dźwięki klaksonu. Jestem zatrwożony, zdumiony a zaskoczony. Po sekundy zdumienia nękają mnie obiekcji: Czy to naprawdę był Priebke? Wiek ulega, miasto samego. Nie powinien okresem siedzieć w pudłu albo w areszcie pokojowym? Dlaczego chodzi na samodzielności? Medytowania rozczłonkowuje głośny dźwięk klaksonu.
Tags: budownictwo